امام صادق عليه السَّلام فرمود: رسول خدا صلىاللهعليهوآله همراه ياران (در سفرى) در سرزمين بى آب و علفى فرود آمد، به يارانش فرمود: «هيزم بياوريد كه از آن آتش روشن كنيم تا غذا بپزيم». ياران عرض كردند: «اينجا سرزمين خشكى است و هيچگونه هيزم در آن نيست!» رسول خدا صلىاللهعليهوآله فرمود: «برويد هر كدام هر مقدار مى توانيد جمع كنيد.» آنها رفتند و هر يك مختصرى هيزم يا چوب خشكيده اى با خود آوردند و همه را در پيش روى پيامبر صلىاللهعليهوآله روى هم ريختند، پيامبر صلىاللهعليهوآله فرمودند: «اينگونه گناهان، روى هم انباشته مى شوند» سپس فرموند: «إِيَّاكُمْ وَ الْمُحَقَّرَاتِ مِنَ الذُّنُوب…»؛ از گناهان كوچك بپرهيزيد كه همه آنها جمع و ثبت مى گردد.[1]
[1] . الاصول من الکافی، شیخ کلینی، ج2، ص288، ط دار الکتب الاسلامیة .
بدون دیدگاه