در ايام عيد يكي از وزرا براي عيد ديدني و زيارت امام خدمت ايشان رسيدند. امام پرسيدند: اين پيرمردي كه پشت سر شماست كيست؟ گفت: ايشان پدرم هستند. در حالي كه آثار ناراحتي در چهره ي حضرت امام نمايان شده بود فرمودند: پدرت را پشت سرت انداخته اي؟ درست است كه وزير هستي، امّا هر چه باشي فرزند اويي.[1]

4 . خاطرات قرائتي ج1 ص 105.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید