مفضل بن عمر از شاگردان امام صادق علیهالسَّلام میگوید: من و عبدالله بن ابى یعفور خدمت امام رسیدیم. امام براى پذیرایى از ما میوه آورد، اما عبدالله به ایشان عرضه داشت که براى ناراحتى معدهاش نمىتواند چیزى بخورد. سپس عبدالله به امام گفت: «اى امام بزرگوار، شما مىدانید که من همواره از شما اطاعت کردهام و هر چه گفتهاید نه نگفتهام، اگر این انار را نصف کنید و بگویید این نیمه حرام است و نیمه دیگر حلال است من بدون چون و چرا قبول مىکنم، چون حرف شما حجت است». امام به او فرمود: «خدا رحمتش را شامل حالت گرداند». سپس عبدالله بیمارىاش و درمان آن را که پزشک گفته باید شراب بخورد را به امام گفت و پرسید: حال چه مىفرمایید، امام صادق علیهالسَّلام به او فرمود: «شراب حرام است، هرگز شراب ننوش، این شیطان است که تو را وسوسه مىکند و مىخواهد به بهانه شفاى دردت، شراب به تو بنوشاند، اگر از شیطان نافرمانى کنى او نیز مأیوس مىشود و دست از تو برمى دارد.»[1]
[1] . رجال کشى، صفحه ۲۴۷ تا ۲۴۹ .
بدون دیدگاه