یکی از شاگردان شهید دکتر شهریاری میگوید: در یکی از درسهای مرجع، سؤال سختی برایم به وجود آمد که به سراغ بسیاری از اساتید مدرس آن درس رفتم اما کسی نتوانست پاسخ بدهد؛ یعنی یک نفر گفت سؤال غلط است، استاد دیگر گفت ایمیل بزن به نویسنده از خودش بپرس.
یک روز دنبال دکتر شهریاری گشتم تا سراغ او بروم و جواب سؤالم را از او بگیرم. البته دکتر شهریاری نه این درس را در دورهی کارشناسی گذرانده بود و نه هیچوقت در دورهی تدریسش آن را درس داده بود. به هر حال با خودم گفتم ضرر که ندارد، من از ایشان هم سؤال میکنم. دیدم دکتر دارد وضو میگیرد. سؤال را برایش گفتم. او سؤال را گوش کرد و در حین وضو گرفتن، وقتی صورتش را شست، یک قسمت از سؤال را جواب داد. دست راستش را شست و یک قسمت دیگر را پاسخ داد و دست چپش را شست و یک قسمت دیگرش را و… و تا اینکه مسح پای چپش را کشید و سؤال مرا به طور کامل جواب داد. [1]
[1] . مصاحبه خبرگزاری دانشجو با دکتر سید مهدی ابطحی شاگرد و همکارِ دکتر شهریاری در تاریخ 12 اردیبهشت 91 کد مطلب: 183541.