کاسبان جنگ!
آلمان هرگز یک قدرت صلح طلب نبوده است. برخلاف روایت تاریخی رایج، این کشور همیشه آماده جنگ بوده است. جمهوری فدرال آلمان از زمان پایان جنگ جهانی دوم، زمانی که نیروهای ایالات متحده بخشی از اشغال 10 ساله کشور توسط متفقین بودند، بخش مهمی از استراتژی دفاعی ایالات متحده در اروپا بوده است. اگرچه تعداد سربازان از آن روزها به شدت کاهش یافته است، ارتش ایالات متحده هنوز حضور گستردهای را حفظ کرده است و در طول دهههای میانی، جوامع نظامی ایالات متحده در اطراف تعدادی از شهرهای آلمان شکل گرفتهاند.
اهمیت استراتژیک آلمان برای ایالات متحده با قرار گرفتن مقر فرماندهی اروپایی ایالات متحده در شهر جنوب غربی اشتوتگارت منعکس میشود که از آنجا به عنوان ساختار هماهنگ کننده برای همه نیروهای نظامی آمریکا در 51 کشور عمدتا اروپایی عمل میکند. ماموریت مقر فرماندهی اروپایی ایالات متحده حفاظت و دفاع از ایالات متحده با جلوگیری از درگیری، حمایت از مشارکتهایی مانند ناتو و مقابله با تهدیدات فراملی است. ارتش ایالات متحده در اروپا، نیروی هوایی ایالات متحده در اروپا، و نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده در اروپا و آفریقا، که همگی در آلمان تأسیسات دارند، تحت فرماندهی آن هستند. در واقع، آلمان میزبان بزرگترین بخش از نیروهای آمریکایی با تقریباً 38600 نفر در اروپا است. همچنین این تعداد پرسنل نظامی بیشتر از تعداد پرسنل نظامی ایالات متحده در هر کشور دیگری به جز ژاپن است.
آلمان محل استقرار پنج پادگان از هفت پادگان ارتش ایالات متحده در اروپا است (دو پادگان دیگر در بلژیک و ایتالیا هستند)، و دفتر مرکزی ارتش ایالات متحده اروپا در پادگان در ویسبادن، شهری نزدیک به فرانکفورت در مرکز غربی آلمان است. ارقام ارائه شده توسط ارتش ایالات متحده به دویچه وله نشان میدهد که این پنج پادگان، که هر کدام از تأسیسات مختلف در مکانهای مختلف تشکیل شدهاند، در حال حاضر حدود 29000 پرسنل نظامی را شامل میشوند. این تعداد شامل نیروهای تفنگداران دریایی آمریکا در اروپا و آفریقا است که مقر آنها در بوبلینگن، جنوب غربی آلمان، به عنوان بخشی از پادگان ارتش ایالات متحده اشتوتگارت است. علاوه بر این، تقریباً 9600 پرسنل نیروی هوایی ایالات متحده در نقاط مختلف آلمان از جمله دو پایگاه نیروی هوایی ایالات متحده در رامستین و اسپنگدالم پراکنده شدهاند. به طور رسمی 20 سلاح هستهای آمریکا در بوشل آلمان مستقر هستند.
جنگ اوکراین نوید سودی زیاد را برای شرکتهای تسلیحاتی آلمانی به همراه داشت. سهام شرکت راین متال مستقر در دوسلدورف 51 درصد نسبت به سطوح قبل از جنگ افزایش یافت و به بالاترین حد خود رسید.[1]
با توجه به اینکه بوندسوهر در نقطه شکست خود قرار دارد، دولت متعهد شده است 100 میلیارد یورو هزینههای نظامی ولخرجی کند. سه روز پس از حمله روسیه به اوکراین، دولت آلمان اعلام کرد که 100 میلیارد یورو برای نوسازی ارتش خود، بوندسور، هزینه خواهد کرد. صندوق ۱۰۰ میلیارد یورویی که اولاف شولز، صدراعظم آلمان وعده داده بود، بزرگترین افزایش در هزینههای نظامی این کشور از زمان پایان جنگ سرد است. این امر با تعهد به صرف بیش از 2 درصد از تولید ناخالص داخلی کشور برای ارتش همراه بود. آرمین پاپرگر، مدیر اجرایی سازنده تسلیحات راین متال، میگوید: «آلمانیها خود را در احساس امنیت کاذب غرق کردند، به این باور که هرگز جنگ دیگری در اروپا رخ نخواهد داد. نتیجه این است که در طی دو نسل فراموش کردیم که چگونه از خود دفاع کنیم.»
تحول نیروهای مسلح آلمان واقعاً چشمگیر بوده است. در پایان جنگ سرد در اوایل دهه 1990، بوندسوهر نیم میلیون نیرو داشت که آن را به یکی از نیرومندترین نیروهای جنگی اروپا تبدیل کرد. اما پس از فروپاشی دیوار برلین و اتحاد مجدد آلمان، آن ارتش سایهایاز خود سابق خود شد. خدمت سربازی اجباری در سال 2011 لغو شد و نیروی انسانی بین سالهای 1990 تا 2019 60 درصد کاهش یافت. بر اساس گزارش اخیر ایفو، یک اندیشکده مستقر در مونیخ، هزینههای دفاعی متناسب با تورم بین سالهای 1990 تا 2014، 34 درصد کاهش یافته است. تعداد تانکهای جنگی آلمان از 6779 به 806 تانک در 30 سال گذشته و تعداد هواپیماهای جنگی و هلیکوپتر از 1337 به 345 کاهش یافته است. با این حال، در طول آن دوره، نقش بینالمللی ارتش با استقرارهای برجسته در بالکان و افغانستان افزایش یافت. نیروها و منابع به صورت نازکتر پخش شدند. فردریش مرز، رهبر حزب دموکرات مسیحی آلمان، در ماه مارس نوشت: «هیچ جای سود صلح پس از اتحاد مجدد به اندازه آلمان سخاوتمندانه نبود. بهایی که ما برای آن پرداختیم ارتشی است که تا حد زیادی ناکارآمد است.»
پس از الحاق کریمه به روسیه در سال 2014، اوضاع تا حدودی تغییر کرد. هزینههای دفاعی بین آن زمان تا سال 2020 از 32.4 میلیارد یورو به 45.6 میلیارد یورو افزایش یافت. اما، همانطور که IFO اشاره میکند، هنوز 10 میلیارد دلار کمتر از آنچه در پایان جنگ سرد بود است.[2]
با افزایش بودجه نظامی آلمان، سهام شرکتهای تسلیحاتی تا 85 درصد افزایش یافت. قدرتهای امپریالیستی از تجاوزات وحشیانه روسیه علیه اوکراین به عنوان بخشی از روند تسلیح مجدد استفاده میکنند. سازندگان بزرگ اسلحه در جهان در سرتاسر جهان تشویق میکنند. جنگ در اوکراین برای بزرگترین شرکتهای دفاعی جهان یک تجارت پرسود است. نظامیسازی فزاینده قدرتهای غربی در پاسخ به تجاوزات وحشیانه روسیه، سود بخشهای سرمایهای را که به ساخت ابزارهای تخریب اختصاص داده شده است، افزایش میدهد. امروز یکشنبه، دولت آلمان از ایجاد یک “صندوق ویژه” خبر داد که بودجه نظامی این کشور را 100 میلیارد یورو (112 میلیارد دلار) افزایش میدهد. این صندوق، بوندسوهر، نیروهای مسلح یکی از مهمترین قدرتهای امپریالیستی در اروپا و جهان را تقویت خواهد کرد. آلمان روز شنبه اعلام کرد که تسلیحات و سایر تجهیزات را نیز مستقیماً به اوکراین خواهد فرستاد. این تصمیم تمایلات به سمت نظامی شدن را تقویت میکند. چنین گرایشهایی مشخصه دوران انحطاط سرمایهداری است و ابزاری بوده است که قدرتهای بزرگ امپریالیستی تنشها را در طول قرن بیستم حل کردهاند. اما آنها همچنین برای سرمایههای بزرگ سودآور هستند. این دوشنبه، سهام سازندگان تسلیحات آلمانی 85 درصد افزایش یافت. سهام شرکت اسلحهسازی آلمانی راین متال به تنهایی حدود 40 درصد افزایش یافت و به بالاترین حد خود رسید.[3]
جنگ روسیه علیه اوکراین سود شرکتهای تسلیحاتی آلمانی راین متال و هکلر اند کخ را افزایش داد. این دو شرکت اعلام کردند که سود خود را در سه ماهه اول سال به میزان قابل توجهی افزایش دادهاند. حمله به اوکراین که توسط روسیه در 24 فوریه آغاز شد، ارزش سهام شرکتهای صنایع دفاعی آلمان راین متال و هکلر و کخ را در بازار سهام به همراه داشت. راین متال در سه ماهه اول سال، درآمد عملیاتی خود را قبل از بهره و مالیات با 8 میلیون یورو افزایش نسبت به مدت مشابه سال قبل به 92 میلیون یورو رساند. سود خالص راین متال، بزرگترین شرکت صنایع دفاعی آلمان با سه میلیون یورو افزایش به 61 میلیون یورو رسید. درآمد راین متال تقریباً در همان سطح با 1 میلیارد و 300 میلیون یورو باقی ماند. شرکت هکلر اند کخ، سازنده تفنگ پیاده نظام جی-3 نیز اعلام کرد که سود خود را در مدت مشابه سال افزایش داده است. هکلر اند کخ که چند سال پیش ضرر کرده بود، درآمد خود را در سه ماهه اول سال 22.2 درصد افزایش داد و به 77 میلیون و 500 هزار یورو رسید. سود خالص شرکت از 3 میلیون و 300 هزار یورو به 8 میلیون و 100 هزار یورو افزایش یافت.[4]
آلمان هرگز یک قدرت صلح طلب نبوده است. تاکنون این کشور به عنوان هماهنگکننده برای همه نیروهای نظامی آمریکا در 51 کشور عمدتا اروپایی عمل کرده است. در واقع، آلمان میزبان بزرگترین بخش از نیروهای آمریکایی با تقریباً 38600 نفر در اروپا میباشد. آلمان محل استقرار پنج پادگان از هفت پادگان ارتش ایالات متحده در اروپا است (دو پادگان دیگر در بلژیک و ایتالیا هستند). همچنین به طور رسمی 20 سلاح هستهای آمریکا در بوشل آلمان مستقر هستند.
[1] https://www.irishtimes.com/news/world/europe/ukraine-war-brings-promise-of-profit-for-german-arms-firms-1.4829793
[2] https://www.ft.com/content/a9045654-f378-4f42-a012-e35f9e43b135
[3] https://www.leftvoice.org/as-germany-increases-its-military-budget-weapons-companies-stocks-rise-by-85/
[4] https://www.defensehere.com/en/german-arms-companies-increase-their-earnings
به اطلاع مخاطبین عزیز میرساند این صفحه به روز رسانی میشود. منتظر 21 واقعیت شنیده نشده دیگر از کشور آلمان باشید.
مجموعههای رسانهای کشور میتوانند جهت تولیدات رسانهای خود برای دریافت کامل این پرونده با اندیشکده سعداء ارتباط برقرار نمایند. توضیحات لازم در این خصوص به انضمام فرم درخواست همکاری در این صفحه درج شده است.