اندیشکده بورگن بیان میکند: «با وجود بیش از 200 میلیارد دلار درآمد نفتی سالانه، اکثر سعودیها فاقد مسکن، مراقبتهای بهداشتی، بهداشت و آموزش کافی هستند. نویسنده کارن هاوس در کتاب خود درباره عربستان سعودی به این موضوعات اشاره میکند. بیشتر درآمد نفت مستقیماً به دست خانواده سلطنتی میرسد. حداقل 80 درصد از درآمد خزانه داری عربستان از نفت حاصل میشود، اما شهروندان عادی عربستان سعودی از این دستاوردها سود نمیبرند.[1]»
این اندیشکده در مقاله دیگری در سال 2018 می نویسد: «در نتیجه این فقر فزاینده در عربستان سعودی، گدایی در محلههای فقیر نشین در حال حاضر به شدت توسط زنان رایج شده است. شرایط زاغهها ویرانگر است. زنان و کودکان در فاضلاب راه میروند و میخوابند و کودکان نیز مجبورند هرچه میتوانند بفروشند، زیرا نمیتوانند تحصیل کنند.[2]»
مجله تایم در گزارشی بیان میکند: «عربستان سعودی با ثروت عظیم نفتی خود، یکی از بالاترین تعداد خانوارهای فوق ثروتمند در جهان را دارد. اما تخمین زده میشود که 20 درصد از جمعیت، اگر نه بیشتر، در فقر فلجکننده زندگی میکنند. گدایان در سایه مراکز خرید مجلل ریاض دست و پا میزنند و تنها چند کیلومتر دورتر خانوادهها برای زنده ماندن در محلههای فقیرنشین جنوبی پایتخت تقلا میکنند. نکته اینجاست که دنیای فقیران سعودی تا حد زیادی از دیدگان پنهان است.[3]
الجزیره در گزارشی در سال 2019 از فقر در عربستان میگوید: «موسسه استیس کرفت[4] گفت که مقامات سعودی تلاش زیادی برای سرپوش گذاشتن بر بحران فقر در پادشاهی با توجه به افزایش ثروت خانواده حاکم و گسترش فساد آن انجام میدهند. همچنین این موسسه اعلام کرد که فقر در میان شهروندان سعودی به میزان بالایی تشدید شده است، اما این واقعیتی است که در پس ثروت خاندان سلطنتی پنهان است.» بانک جهانی میگوید: «عربستان سعودی با مشکل فقر قریب الوقوع و همچنین نابرابری درآمد مواجه است. عربستان یکی از بدترین کشورها از نظر مقابله با بحران فقر است.[5]»
[1] https://borgenproject.org/economic-inequality-in-saudi-arabia/
[2] https://www.borgenmagazine.com/poverty-in-saudi-arabia/
[3] https://time.com/3679537/rich-nation-poor-people-saudi-arabia/
[4] Quincy for Responsible Statecraft
[5] https://www.aljazeera.com/opinions/2019/12/23/vision-2030-and-poverty-in-saudi-arabia