مکزیک واقعاً به خشونت روزانه عادت کرده است. آمار رسمی بیش از 90 قتل در روز را نشان میدهد که حتی بیشتر از روزهای جنگ علیه مواد مخدر است. اما اینجا در ریویرا مایا، خشونت چیزی بیش از یک ناراحتی به نظر میرسد که تا حد زیادی نادیده گرفته شود. به نظر میرسد که حتی ریزش مداوم حوادث ساحلی – ترور، درگیری با اسلحه، گلولههای سرگردان – بر ورود گردشگران تأثیر نمیگذارد، گردشگرانی که پس از رکود ناشی از همهگیری ویروس کرونا بهتر از بسیاری دیگر از مقاصد جهانی بهبود یافتهاند. در سال گذشته، کانکون پس از دبی بیشترین تعداد ورود بین المللی را داشت. بیش از 12 میلیون بازدید کننده وجود داشت، گویی کل جمعیت بلژیک به ایالت کوینتانا رو مکزیک سفر کردهاند که دو میلیون ساکن ثبت شده دارد.[1]
رئیس جمهور مکزیک نمیداند چگونه با جنایت مبارزه کند. آندرس مانوئل لوپز اوبرادور، رئیس جمهور مکزیک در تلاش است تا به سطوح بالای تاریخی جنایات خشونت آمیز پاسخ دهد. در سال 2021 بیش از 33000 نفر در مکزیک کشته شدند. روند فعلی جنایات خشونت آمیز در مکزیک نگران کننده است. بیش از 100000 نفر در مکزیک در سه سال اول دولت لوپز اوبرادور کشته شدهاند. اگر روند کنونی ادامه یابد، دولت لوپز اوبرادور به عنوان خشنترین شش سال در تاریخ مدرن مکزیک در یادها خواهد ماند.[2]
بر اساس گزارش ابتکار جهانی علیه جرایم سازمان یافته فراملی، این کشور آمریکای لاتین چهارمین کشور خطرناک جهان است. دلایل متعددی برای عملکرد ضعیف مکزیک وجود دارد، از جمله پیچیدگی بالای گروههای جنایت سازمانیافته این کشور، که بیشترین تعقیب را در جهان دارند: «کارتلهای مواد مخدر قلمروهای زیادی از مکزیک را کنترل میکنند و دولت را از طریق رشوهدهی و ارعاب در اختیار میگیرند.» این وضعیت کنترل کشور توسط مافیاها با سایر فعالیتهای مجرمانه رایج در مکزیک مانند قاچاق انسان، تجارت اسلحه و مواد مخدر مختلف مانند هروئین و جنایات علیه گیاهان، جانوران و منابع طبیعی این کشور ترکیب شده است.
علاوه بر این، موقعیت این کشور با خط ساحلی طولانی و تنوع زیستی غنی، آن را به محیطی ایدهآل برای قاچاق مواد مخدر و قاچاق انسان و همچنین قاچاق گونهها تبدیل میکند که باعث صعود آن در رتبهبندی جرم و جنایت در جهان میشود. مکزیک خانه تقریباً 125 گونه از گونههای جهان است که آن را به کشوری بسیار ثروتمند و کانون توجه مافیاهای قاچاق حیوانات تبدیل کرده است. کارشناسان پیشبینی میکنند که یک بحران بزرگ از دست دادن تنوع زیستی در این کشور، به ویژه به دلیل سطوح بالای بیکاری ملی، به وجود آمده است، به این معنی که بسیاری از مکزیکیها قاچاق حیوانات را گزینهای برای کسب درآمد میدانند. در میان گونههای عجیب و غریب که بیشترین تجارت را دارند میتوان به طوطی سر زرد، ماکائوی سرخ ماکائو، ماکائو سبز، توکان سینه زرد، میمون عنکبوتی و میمون زوزه کش اشاره کرد.[3]
ناپدید شدنها در جریان به اصطلاح جنگ کثیف مقامات مکزیکی علیه جنبشهای انقلابی دهه 1960 تا 1980 آغاز شد. اخیراً، ناپدید شدن و قتل در میان فشارهای سراسری برای سرکوب کارتلهای مواد مخدر و گروههای جنایتکار سازمان یافته در کشور افزایش یافته است. از سال 2006، بیش از 340000 نفر در یک مارپیچ از تشدید خشونت به قتل رسیدهاند. به گفته دولت، حدود 37,000 جسد ناشناس وجود دارد که در خدمات پزشکی قانونی وجود ندارد، اگرچه فعالان معتقدند این تعداد بیش از 50,000 است. خشونت و ناپدید شدن به طور نامتناسبی بر زنان و دختران تأثیر میگذارد. در مکزیک به طور متوسط روزانه 10 زن کشته میشوند و ده ها هزار نفر دیگر ناپدید میشوند.[4]
مکزیک به دلیل داشتن نرخ قتل بالاتر از حد معمول، شهرت دارد که خانه برخی از خطرناکترین شهرهای جهان است. در سال 2019، این کشور تقریباً 34500 قتل داشت که برخی از بالاترین قتلها در سطح جهان بود.[5]
از سال 2000، 42 فرماندار ایالتی مظنون به فساد بودهاند که تنها 17 نفر از همه آنها به طور رسمی مورد بازجویی قرار گرفته اند. در سال 2017، 3 فرماندار مکزیک ناپدید شدند. شش نفر دیگر به دلیل اتهامات فساد رسمی و یا مبارزه با آنها تحت بازجویی قرار گرفتند. نیویورک تایمز به نقل از مکس کایزر، کارشناس مبارزه با فساد، اظهار داشت: «… دههها معافیت از مجازات باعث ایجاد سطحی از جسارت و پوچی شده است که ما هرگز در مکزیک ندیدهایم. عدالت کمی تقریباً 1.3 درصد از جرایم خشن حل شده است. بازیگران جنایتکار، قانونگذاران فاسد و مجریان اغلب هر کاری را که بخواهند انجام می دهند و نتیجه چندانی ندارد. وزارت امور خارجه آمریکا در سال 2021 نوشت: «آژانس آمار فدرال دولت تخمین زده است که 94 درصد از جنایات گزارش نشده یا مورد بررسی قرار نگرفته اند. گزارشهایی مبنی بر همدستی برخی از ماموران دولتی با باندهای جنایتکار سازمانیافته بینالمللی و میزان پایین تعقیب و محکومیت برای این سوء استفادهها وجود دارد. عناصر جنایتکار سازمان یافته، از جمله باندهای محلی و فراملی، و قاچاقچیان مواد مخدر، مرتکب جرایم خشونت آمیز و مرتکب اعمال قتل، شکنجه، آدم ربایی، اخاذی، قاچاق انسان، رشوه دادن، ارعاب، و سایر تهدیدها بودند که منجر به خشونت بالا شد. به ویژه گروه های آسیب پذیر را هدف قرار دهد. دولت برخی از این جنایات را مورد تحقیق و تعقیب قرار داد، اما اکثریت قریب به اتفاق در مصونیت ماندند.»[6]
[1] https://english.elpais.com/international/2022-02-08/extortion-and-murder-in-the-riviera-maya-the-dark-side-of-mexicos-tourist-paradise.html
[2] https://www.forbes.com/sites/amyfeldman/2022/07/06/hiring-refugees-how-one-big-factory-did-it/?sh=65cb89d39f5d
[3] https://atalayar.com/en/content/mexico-ranks-fourth-most-crime-ridden-country-world
[4] https://www.aljazeera.com/news/2022/5/10/mexico-women-march-to-demand-justice-answers-for-disappeared
[5] https://smallwarsjournal.com/jrnl/art/why-mexico-so-dangerous-journalists
[6] https://smallwarsjournal.com/jrnl/art/why-mexico-so-dangerous-journalists