فقر بعد از پیمان نفتا

ده سال پس‌ از انعقاد پیمان نفتا، نوزده میلیون نفر به جمعیتِ زیر خط فقرِ کشور مکزیک افزوده‌شد. اکنون نیز نزدیک به نیمی از جمعیت مکزیک، زیر خط فقر زندگی می‌کنند.

تصویر1: روند افزایش نسبت جمعیت زیر خط فقر کشور مکزیک از سال 1998 تا 2018 میلادی / منبع: فکت بوک CIA

مطابق با گزارش اخیر نشریۀ نیویورک تایمز که در سال 2013 منتشر‌شد، ۲۵ درصد از جمعیت کشور مکزیک به مواد غذایی اولیه دسترسی نداشته، یک‌پنجم مکزیکی‌ها از سوءتغذیه رنج می‌برند. هم‌چنین از زمانی که پیمان نفتا مورد اجرا قرار گرفته، رشد سرانۀ درآمد کشور مکزیک‌‌‌‌به صورت میانگین فقط 1.2 درصد بوده است؛ یعنی کمتر از نصف آنچه در دهه‌های قبل از نفتا وجود داشته است. در واقع مکزیک با پیروی از ‌‌‌‌سیاست‌های نگاه به خارج از مرزها برای پیشرفت کشور، نه تنها نتوانست پیشرفتی در اقتصاد داشته باشد، بلکه روزبه‌روز به کشوری فقیرتر تبدیل ‌شد. اندازه‌گیری رسمی فقر در مکزیک که توسط Coneval انجام شد، نشان داد که در سال 2020، 55.7 میلیون نفر فقیر بودند که 43.9 درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌داد که از این تعداد 10.8 میلیون نفر (8.5 درصد) در فقر شدید بودند.[1]

فقر در مکزیک در طول همه‌گیری به میزان قابل توجهی افزایش یافته است و تقریباً نیمی از جمعیت اکنون زیر خط فقر این کشور زندگی می‌کنند – حدود 5.5 دلار در روز در مناطق روستایی و کمی بیشتر در مراکز شهری. در پایان سال 2020، نزدیک به 56 میلیون مکزیکی یا حدود 44 درصد از جمعیت، زیر خط فقر قرار گرفتند. این 3.8 میلیون نفر بیشتر از سال 2018 است. طبق داده های جدید کمیسیون ارزیابی توسعه[2] از این 56 میلیون نفر، نزدیک به 20 درصد فقر شدید را تجربه می‌کنند.[3]

[1] https://www.bbvaresearch.com/en/publicaciones/mexico-38-million-more-poor-and-21-million-more-in-extreme-poverty-between-2018-2020/

[2] CONEVAL

[3] https://news.azpm.org/s/88596-poverty-in-mexico-rose-to-nearly-half-the-country-in-2020/