بدترین قتل‌ عام قرن بیستم

در سال 1965، جاسوسان بریتانیایی کمپین تبلیغاتی پیچیده‌‌‌‌‌‌ای را برای تحریک خشونت علیه حزب کمونیست اندونزی (PKI)، که در آن زمان سومین حزب کمونیست بزرگ جهان بود، راه اندازی کردند. از سنگاپور، مبلغان بریتانیایی خبرنامه‌هایی را ایجاد کردند که ظاهراً توسط دیاسپورای اندونزی نوشته شده بود و افراد داخل کشور، از جمله ژنرال‌های ارتش را تشویق می‌کردند تا «سرطان کمونیستی» را «قطع کنند» و حزب کمونیست اندونزی را «حذف کنند.» آنها گفتند که حزب کمونیست اندونزی “اکنون یک مار زخمی است” و “اکنون زمان کشتن آن است قبل از اینکه فرصتی برای بهبودی پیدا کند.” این حمله همچنین شامل یک ایستگاه رادیویی بود که توسط مالزیایی‌ها اداره‌ می‌شد و تبلیغات ضد کمونیستی را در اندونزی پخش‌ می‌کرد.

این کمپین توسط بریتانیا برای تضعیف سوکارنو، رئیس جمهور اندونزی مورد حمایت حزب کمونیست اندونزی، که با طرح‌‌های دولت برای ترکیب مستعمرات سابق خود در یک فدراسیون مالایی مخالف بود، راه اندازی شد. طرحی که او آن را به عنوان تلاش امپراتوری برای حفظ کنترل استعماری خود در منطقه‌ می‌دید.

در 1 اکتبر، تلاش برای کودتا در ارتش، که توسط نیروهای چپ انجام شد و معتقد بودند که برخی در صفوف در حال برنامه ریزی کودتا علیه سوکارنو هستند، کاتالیزور ژنرال سوهارتو برای به دست گرفتن قدرت، سرکوب شورش و قتل عام همه مواردی بود که او مشکوک بود. داشتن ارتباط با حزب کمونیست اندونزی در این دوره، جاسوسان بریتانیا با ارسال خبرنامه‌های ویژه‌ای که حزب کمونیست اندونزی را به هیتلر تشبیه می‌کردند، از آن‌ها می‌خواستند که به کمپین‌های خشونت‌آمیز خود ادامه دهند، حتی می‌گفتند: «کمونیسم باید در همه اشکالش از بین برود. کاری که ارتش آغاز کرده است باید ادامه یابد و تشدید شود.» خشونت سرانجام در مارس 1966 زمانی که سوکارنو قدرت را به ژنرال سوهارتو واگذار کرد پایان یافت. در آن زمان، تخمین زده‌ می‌شود که 500000 تا یک میلیون نفر کشته شده بودند، که آن را به یکی از بدترین قتل عام قرن بیستم تبدیل کرد.[1]

[1] https://www.liberationnews.org/five-of-the-british-empires-worst-atrocities-under-queen-elizabeths-reign/