اولین کشوری که روسپیگری را قانونی کرد

هلند اغلب به عنوان یک دموکراسی پیشرفته و نمونه‌ای درخشان برای حمایت از حقوق بشر در جهان معرفی می‌شود. به نظر می‌رسد که این توصیف دقیقی از وضعیت این کشور نیست. در واقع، قاچاق انسان یک واقعیت نگران کننده در رابطه با هلند است که باید در این کشور مورد توجه قرار گیرد. در سال 2017، هلند چندین توصیه از دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد از جمله اهمیت کنترل قاچاق زنان مهاجر و بهره‌کشی از آنها در فحشا و مشاغل غیرانسانی و تداوم حمایت از حقوق کودکان، از جمله با جلوگیری از قاچاق دریافت کرد. هلند از این توصیه‌ها حمایت کرد، اما بدیهی است که آنها را به اندازه کافی اجرا نکرد. هلند تصوری لیبرال از فحشا دارد. در سال 2000، هلند اولین کشور اروپایی بود که روسپیگری را قانونی کرد. تا زمانی که روسپیگری شامل دو بزرگسال رضایتمند باشد، قانونی است. علاوه بر این، در سال 2020، با عنوان «عمل جرایم جنسی»، معنای اصطلاح تجاوز به عنف اصلاح شد تا تمام اعمال جنسی بر خلاف میل شخص جمع شود. بنابراین، هلند مجازات جرم تجاوز جنسی را کاهش داده است، زیرا تمام اعمال جنسی غیرارادی در یک دسته گروه‌بندی می‌شوند. دولت با قانونی کردن روسپیگری به کارگران جنسی اجازه داده است که شرایط کاری بهتری داشته باشند و بهتر از آنها محافظت شود. اما آیا قانونی کردن روسپیگری می‌تواند راه موثری برای مبارزه با قاچاق جنسی باشد؟ نه، نمی‌تواند. قانونی شدن فحشا، که با استدلال آزادی و رضایت مشروعیت می‌یابد، به عادی سازی کارگران جنسی منجر می‌شود.[1]

[1] https://eclj.org/geopolitics/eu/legal-prostitution-and-human-trafficking-in-the-netherlands