الجزیره

تعداد کمی از مردم در نوامبر 1996 زمانی که یک ایستگاه تلویزیونی با بودجه دولت شروع به پخش شش ساعت در روز به زبان عربی از قطر کرد، به آن توجه‌شان جلب شد. اما 15 سال بعد شهرت الجزیره بسیار فراتر از خاورمیانه رسید و شبکه آن یکی در حال حاضر یکی از بازیگران پیشرو در میان رسانه‌‌های جهانی است.[1]

بعید است که الجزیره بدون میلیاردها دلار منابعی که حاکمان قطر در یک دهه و نیم گذشته به آن اختصاص داده بودند، موفق شود. بینندگان خواهان شبکه‌ای هستند که هویت و مواضع اصلی آنها را در مورد مسائل محوری منعکس کند، اما آنها همچنین خواهان اطلاعات به موقع و گسترده نیز هستند که این موضوع هزینه‌بر است. از آنجایی که الجزیره به خوبی تامین مالی می‌شود و نیازی به کسب سود ندارد، می‌تواند در جایی که دیگران شکست خورده‌اند پوشش گسترده‌ای ارائه دهد. به عنوان مثال، در جنگ 2008-2009 غزه، هیچ شبکه‌ای در هیچ کجای جهان نمی‌توانست با پوشش خبری الجزیره با چندین خبرنگار در خود غزه، در اسرائیل، در کرانه باختری و در مصر برابری کند. در واقع، هیچ ایستگاه تلویزیونی دیگری در طول جنگ پوشش مستقیمی از غزه یا اسرائیل نداشت. مزیتی که بسیاری از ایستگاه‌ها، از جمله آمریکایی‌ها، در جنگ نوامبر 2012 با فرستادن خبرنگاران به غزه سعی کردند بر آن غلبه کنند و حتی با وجود اینکه الجزیره اغلب به تعصب یا گرایش ایدئولوژیک متهم می‌شود، اما در تضمین ارائه دیدگاه‌های متعدد، از جمله ارائه دیدگاه‌های اسرائیل که به دهه 1990 بازمی‌گردد، زمانی که تعداد کمی از شبکه های عربی جرات انجام این کار را داشتند، جسورانه عمل کرده است.[2]

[1] https://www.theguardian.com/media/2011/sep/20/al-jazeera-arabic-channel-key-player

[2] https://www.brookings.edu/articles/al-jazeera-the-most-feared-news-network/