مدتی قبل سنگال به رای شورای امنیت سازمان ملل برای پایان فوری مداخله نظامی روسیه در اوکراین ممتنع داد. این تصمیم علی‌رغم فشار شدید قدرت استعماری سابقش، فرانسه، اتخاذ شد که می‌خواست ملت غرب آفریقا از آن حمایت کند و به قطعنامه‌ای رای مثبت بدهد که از روسیه می‌خواهد استفاده از زور را متوقف کند و از اوکراین خارج شود. چندین سنگالی از موضع دولت خود استقبال کرده‌اند. نخست، این توبیخ تلاش‌های فرانسه برای بازگرداندن کنترل در منطقه بود که ادامه داشت و در سال 2014 با آغاز عملیات برخانه در ساحل به اوج خود رسید. دوم، حمایت آنها از رای سازمان ملل متحد، واکنشی در برابر توهین نژادی مرزبانان اوکراینی از آفریقایی‌هایی بود که قصد خروج از کشور را داشتند. هفته گذشته، در حالی که هزاران نفر تلاش کردند تا از جنگ در اوکراین فرار کنند، داستان‌های ترسناک دانش‌آموزان آفریقایی در مرز نشان می‌دهد که چگونه آنها را کنار زده‌اند تا اوکراینی‌ها در اولویت قرار بگیرند و مجبور شوند روزها برای عبور بدون غذا یا پتو منتظر بمانند. یک زن جوان اهل سیرالئون به یاد می‌آورد که چگونه مرزبانان اوکراینی سوار اتوبوسی شدند که او با آن سفر می‌کرد و از خود و سایر مسافران سیاه پوست خواستند پیاده شوند. یک روز پس از رای گیری سازمان ملل، وزارت خارجه سنگال سفیر اوکراین را احضار کرد، پس از آن که سفارت در فیس بوک از شهروندان سنگالی خواست تا در مبارزه با روسیه شرکت کنند، که اعتراضات بیشتری را برانگیخت. بنابراین سیاه پوستان به اندازه کافی خوب هستند که در جنگ بجنگند و بمیرند، اما نه اینکه کشور را با شرایطی مشابه دیگران ترک کنند. این درگیری به وضوح بر شکاف نژادی جهانی تأکید کرده است. در 24 فوریه، زمانی که روسیه برای اولین بار به اوکراین حمله کرد، گزارش‌ها مرزبانان لهستانی را قهرمانانی معرفی کردند که از پناهندگان اوکراینی استقبال می‌کنند. اما چندی پیش همین مرزبانان لهستانی گروه‌هایی از پناهجویان عمدتا خاورمیانه‌ای را از مرز بلاروس به عقب رانده بودند و حداقل 19 نفر از یخ زدگی جان خود را از دست دادند. ورشو برای اطمینان از اینکه هیچ کس دیگری نیامد، شروع به ساخت یک دیوار 400 میلیون دلاری در امتداد مرز با بلاروس کرده است. در اواخر ماه فوریه، ماتئو سالوینی، وزیر کشور سابق ایتالیا، با اشاره به اوکراینی‌هایی که با تشدید حملات روسیه به غیرنظامیان از کشور فرار می‌کنند، اعلام کرد که «ایتالیا وظیفه دارد درها را به روی کسانی که فرار می‌کنند باز کند.» سال گذشته، سالوینی پس از ممانعت از لنگر انداختن یک قایق گارد ساحلی ایتالیایی که حامل بیش از 100 پناهجو، برخی از آفریقایی بودند، در لامپدوزا به مدت سه هفته در سیسیل محاکمه شد. سالوینی در آن زمان گفت: «تا زمانی که اروپا متعهد نشود که همه مهاجران را در کشتی بپذیرد، به آنها اجازه پیاده شدن نخواهم داد. در آخر هفته، آنجلینا جولی وارد یمن شد تا بحران انسانی آنجا را به ویرانی در اوکراین تشبیه کند و به پناهندگان در این کشور اطمینان دهد که به حمایت از آنها ادامه می‌دهد. این هنرپیشه هالیوود گفت: «این هفته یک میلیون نفر مجبور به فرار از جنگ وحشتناک اوکراین شدند. اگر از این وضعیت تکان دهنده چیزی بیاموزیم، این است که نمی‌توانیم در مورد اینکه چه کسی سزاوار حمایت است و از حقوق چه کسی دفاع می‌کنیم، انتخاب کنیم» افغان‌ها، اریتره‌ای‌ها، عراقی‌ها، ایرانی‌ها و هزاران پناهجوی دیگر که هنوز به سوی امنیت سفر می‌کنند، امیدوارند مانند یمنی‌ها داستان‌هایشان در میان تمرکز کامل بر اوکراین گم نشود. در همین حال، در سوریه، سوری‌ها پرسیده‌اند که امروز با تنها یک دهم تسلیحاتی که اروپا به اوکراین ارسال کرده بود، در چند روز پس از آغاز درگیری‌ها کجا خواهند بود، درحالی‌که به مدت شش ماه چیزی بیش از بیانیه‌های همبستگی دریافت کردند. اشاره به استانداردهای دوگانه غربی نباید دلسوزی و همبستگی با مردم اوکراین را از بین ببرد، زیرا بمب‌ها به مدارس، بیمارستان‌ها و راهروهای بشردوستانه اصابت کردند. اما اکنون فرصتی برای یک بحث فوری در مورد استانداردهای دوگانه غربی در جهانی است که نمی‌تواند به همان شکلی که هست ادامه یابد.[1]

[1] https://www.middleeastmonitor.com/20220309-senegal-says-no-to-racial-profiling-and-neo-colonialism/