1. انتظار

سومین مورد از اصول اعتقادی حاکم بر جامعه قرآنی انتظار است. جامعه‌‌ای که در آن انتظار نباشد، به سعادت نخواهد رسید. یک جامعه قرآنی، جامعه منتظر بوده و همه چیز آن‌‌ها با محوریت انتظار است. معمولاً وقتی در مورد دوران ظهور و آخر‌‌الزمان صحبت می‌‌شود، همیشه اینگونه بیان می‌‌شود که بدترین افراد در آخر‌‌الزمان هستند و بیشترین گناهان در این دوران اتفاق می‌‌افتد. اما این سخن نقطه مقابلی هم دارد و آن این است که بهترین افراد تاریخ بشریت در آخر‌‌الزمان هستند. یعنی شیعیانی که در آخر‌‌الزمان هستند از تمام مردم تاریخ بهترند. 

امام سجاد عليه‌‌السَّلام خطاب به ابو خالد كابلي مي‌‌فرمايند: «يَا أَبَا خَالِدٍ إِنَّ أَهْلَ زَمَانِ غَيْبَتِهِ الْقَائِلُونَ بِإِمَامَتِهِ الْمُنْتَظِرُونَ لِظُهُورِهِ أَفْضَلُ أَهْلِ كُلِّ زَمَانٍ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَي ذِكْرُهُ أَعْطَاهُمْ مِنَ الْعُقُولِ وَ الْأَفْهَامِ وَ الْمَعْرِفَةِ مَا صَارَتْ بِهِ الْغَيْبَةُ عِنْدَهُمْ بِمَنْزِلَةِ الْمُشَاهَدَةِ وَ جَعَلَهُمْ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ بِمَنْزِلَةِ الْمُجَاهِدِينَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ ص بِالسَّيْفِ أُولَئِكَ الْمُخْلَصُونَ حَقّاً وَ شِيعَتُنَا صِدْقاً وَ الدُّعَاةُ إِلَي دِينِ اللَّهِ سِرّاً وَ جَهْراً وَ قَالَ (عليه السلام) انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنْ أَعْظَمِ الْفَرَج،»[1]؛ اي ابو خالد مردم زمان او كه معتقد به امامت وي هستند و منتظر ظهور او هستند، از مردم تمام زمان‌‌ها بهترند؛ زيرا خداوند عقل و فهمي به آن‌‌ها داده كه غيبت در نزد آن‌‌ها حكم مشاهده را دارد! خداوند آن‌‌ها را در آن زمان مثل كساني مي‌‌داند كه با شمشير در پيش روي پيغمبر (عليه دشمنان دين) پيكار كرده‌‌اند، آن‌‌ها مخلصان حقيقي و شيعيان راستگوي ما هستند كه مردم را به طور آشكار و نهان به دين خدا مي‌‌خوانند و هم فرمود: انتظار فرج بزرگترين فرج است.

این قسمت از واقعیت باید به مردم گفته شود. این شیعیانی که الان برای امام زمان فعالیت می‌‌کنند، صبح‌‌های جمعه دعا می‌‌خوانند و گریه می‌‌کنند، جهاد می‌‌کنند، شهید می‌‌شوند، راهپیمایی می‌‌کنند و … همه‌‌اش به عشق امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف است. از این افراد در کجای تاریخ وجود داشت؟ در زمان پیامبر صلی‌‌الله‌‌علیه‌‌وآله اگر این افراد بودند، آیا ایشان اینقدر غریب می‌‌ماندند و بعد از پیامبر صلی‌‌الله‌‌علیه‌‌وآله حق اهل بیت را غصب می‌‌کردند؟ اگر این کسانی که در جنگ شهید شدند، در زمان امام حسین علیه‌‌السَّلام می‌‌بودند، آیا آن حضرت تنها و بی‌‌یاور می‌‌ماند؟ اینان بهترین‌‌های تاریخ هستند. همه پیامبران و امامان را دیدند و اطاعت نکردند اما شیعیان آخر‌‌الزمان بدون دیدن امامان معصوم آن هم از نائب امام زمان و ولی فقیه اطاعت می‌‌کنند، آنگاه اگر امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف بیایند از ایشان اطاعت نمی‌‌کنند؟ انشاالله ما جزء این افراد باشیم نه جزء افرادی که طبق فرموده خداوند در قرآن «ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُم بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ»[2]؛ به سبب آنچه دست‌‌هاى مردم فراهم آورده فساد در خشكى و دريا نمودار شده است تا (سزاى) بعضى از آنچه را كه كرده‏‌‌اند به آنان بچشاند، باشد كه بازگردند. فساد می‌‌کنند و ظهور را به تاخیر می‌‌اندازند.

وظایف منتظران

  1. انتظار کشیدن

کسی که منتظر است باید همیشه انتظار بکشد. نمی‌‌شود انسان منتظر مهمان باشد ولی از خانه خود بیرون برود. انتظار باید در او کاملاً مشخص باشد. کسی که منتظر یک شخصی است، امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف جای خود، اگر به او بگویند فلان ساعت مقام معظم رهبری مد‌‌ظله‌‌العالی به منزل شما می‌‌آیند، آن فرد چه خواهد کرد؟ از مدت‌‌ها قبل خود را آماده خواهد کرد و از چند ساعت قبل دائم خیابان را می‌‌نگرد. این حالت انتظار است. اگر از زمان آمدن بگذرد، دائماً خواهد گفت که ساعت دیدار گذشت، چرا دیر شد. انسان باید اینگونه برای امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف انتظار بکشد.

در روایتی آمده است که «افضل اعمال انتظار فرج» بهترین اعمال انتظار فرج است. در این روایت گفته نشده است بهترین حالات، بلکه بیان شده بهترین اعمال انتظار فرج است. انتظار نیاز به عمل دارد. بعضی می‌‌گویند: ما می‌‌نشینیم تا امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف  بیایند. این انتظار به درد نمی‌‌خورد. انتظار همانطور که در روایت اشاره شده است، یک عمل است. انتظار یعنی بیمار منتظر سلامتی است اما دارو هم می‌‌خورد، شخصی در زمستان منتظر آمدن خورشید و گرما در تابستان است اما از لباس گرم هم استفاده می‌‌کند. انتظار اینگونه است. ما منتظر امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف و منتظر خورشید هستیم اما در تاریکی از لامپ هم استفاده می‌‌کنیم. نمی‌‌شود که در ظلمت و تاریکی قرار بگیریم و بگوییم ما منتظر آمدن ایشان هستیم. آن موقع اگر آن خورشید (امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف) بیاید چشم‌‌ها را خواهد زد و شما نمی توانید او را ببینید. انتظار نیاز به عمل، قیام، حرکت و کار دارد.

بعضی در تعریف انتظار اشتباه می‌‌کنند. در روایتی امام جواد علیه‌‌السَّلام می‌‌فرمایند: «افضل اعمال شیعتنا انتظار الفرج»[3]؛ بهترین اعمال شیعه ما انتظار فرج امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف است. در اینجا نیز به عمل اشاره شده است. اگر شیعیان واقعاً منتظر امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف بودند، ایشان آمده بودند.

اگر بخواهند …

مرحوم فشندی تهرانی مي‌‌گويد: در مسجد جمکران اعمال را به جا آورده، به همراه همسرم بر‌‌می‌‌گشتم. در راه، آقایی نورانی را دیدم که داخل صحن شده و قصد دارند به طرف مسجد بروند. با خود گفتم: این سید در این هوای گرم تابستان تازه از راه رسیده و تشنه است. به طرف سید رفتم و ظرف آبی را به ایشان تعارف کردم. سید ظرف آب را گرفت و نوشید و ظرف آن را برگرداند. در این حال عرضه داشتم: آقا شما دعا کنید و فرج امام زمان را از خدا بخواهید تا امر فرج ایشان نزدیک شود! آقا فرمودند: «شیعیان ما به اندازه آب خوردنی، ما را نمی‌‌خواهند. اگر بخواهند، دعا می‌‌کنند و فرج ما می‌‌رسد.»

این سخن را فرمود و تا نگاه کردم کسی را ندیدم. فهمیدم که وجود اقدس امام زمان عجل الله تعالي فرجه شریف را زیارت کرده‌‌ام و حضرتش، امر به دعا کرده است.[4]

اگر همین الان آب منزل ما قطع شود، برای یک لیوان آب چقدر تلاش می‌‌کنیم؟ آیا برای امام زمان هم اینگونه تلاش می‌‌کنیم؟ از امام صادق علیه‌‌السَّلام نقل شده است که ایشان می‌‌فرمایند: «بر اثر ظلمی که فرعون بر بنی اسرائیل وارد کرد آن‌‌ها مضطر شدند و 40 شبانه روز با جدیت تمام به صورت همگانی در گاه خداوند استغاثه کردند و فرج را خواستند و دعا کردند و خداوند هم ظهور و فرج حضرت موسی علیه‌‌السَّلام را از 400 سالی (انتهای این امر) که مقرر شده بود 170 سال به جلو انداخت و حضرت موسی علیه‌‌السَّلام ظهور کردند و مردم را از دست ظالمان نجات دادند. شما شیعیان ما هم اگر این گونه باشید و بخواهید و دعا کنید خداوند فرج  را می‌‌رساند و اگر به صورت همگانی نخواهید این امر به انتهای خود خواهد رسید و آن زمان است که دگر چه مردم بخواهند و چه نخواهند ظهور واقع خواهد شد، چرا که این یک وعده‌‌ی الهی است.»[5]

انسان باید خود بخواهد و منتظر باشد. وقتی نیمه شعبان می‌‌شود، به جای این که بعضی افراد تلاش کنند تا ظهور نزدیک شود، آن را به تاخیر می‌‌اندازند. نمونه این کارها، عروسی‌‌هایی است که در این شب می‌‌گیرند، دل امام زمان را خون می‌‌کند و یا شاد می‌‌کند؟ موسیقی‌‌هایی که در این شب‌‌ها در پارک‌‌ها و وتلویزیون و جشن‌‌ها پخش می‌‌کنند، آیا باعث تعجیل در ظهور می‌‌شود و یا تاخیر در ظهور؟ نیمه شعبان که اینگونه باشد، بقیه سال هم مشخص است. اگر یک بار مردم جمع شوند و واقعاً همه با هم دعا کنند، چه بسا امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف تشریف بیاورند.

در جام جهاني 98 ؛ بازي خاطره انگيزی بین ايران و آمريكا انجام شد. آن روز كه تيم ملي فوتبال ايران به مصاف آمريكا رفت، مردم ايران و جمع كثيري از مسلمانان و مظلومان و مستضعفان جهان كه طعم تلخ ظلم استكبار را چشيده بودند، به صورت يكپارچه دست به دعا و نيايش و نذر و نياز برداشتند و براي پيروزي تيم فوتبال ايران با دلي شكسته و چشماني اشكبار و زباني ذكرگو به درگاه خدا رو آورده و پيروزي تيم ايران را خواستار شدند. حتي با كمال تعجب ديده شد كساني كه تا آن موقع سر و كاري با نماز و نيايش نداشتند و اهل خطا و معصيت هم بودند تسبيح برداشته و براي پيروزي تيم ملي مشغول ذكر و دعا شدند. البته وقتي خداي منان آن شور و حرارت يكپارچه مردم، اعم از مسلمان و كافر، مؤمن و متدين، شيعه و سني، ايراني و غير ايراني را ديد دعاي آنان را اجابت نمود و در يك بازي، آري فقط يك بازي! حريف مستكبر را به زانو در آورد. به راستي اگر آن روز، اين شور و حرارت و دعاها و مناجات‌‌ها براي امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف هزينه مي‌‌شد، آيا وضعيت دنياي امروز فرق نمي‌‌كرد؟

آيت الله ناصري كه از اولياي الهي و از دوستان قديمي آيت الله بهجت رحمه‌‌الله‌‌علیه مي‌‌باشند پس از پيروزي تيم ملي ايران مقابل آمريكا در سخنراني خود با گريه فراوان فرمودند: شب گذشته در آسمان شور و غوغاي عجيبي از دعاي اهل زمين به وجود آمده بود. آنگاه پس از گريه شديد، فرمودند: “والله اگر مردم فقط يك مرتبه اين طور براي فرج امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف دعا مي‌‌كردند، حضرت مي‌‌آمدند.”

اي كاش روزي بيايد كه همه مستضعفان و مظلومان جهان به ويژه مسلمين، و در رأس آن شيعيان و محبان محمد و آل محمد صلي‌‌الله‌‌عليه‌‌و‌‌آله به اين نتيجه برسند كه بايد يگانه منجي بشريت بيايد. هم او كه تمامي امت‌‌ها وعده آمدنش را داده‌‌اند. آنگاه همه با هم از پير و جوان، خرد و كلان، زن و مرد دست به دعا بردارند و ظهور و فرج آن عزيز غايب از نظر و غريب دوران‌‌ها را از خدا بخواهند. [6]

  1. دعا برای ظهور

در زمان تحمل انتظار، دعا نیز باید انجام شود. خود امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف در توقيع معروفي مي‌‌فرمايند: «وَ أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ الْفَرَج»[7]؛ براي تعجيل فرج، بسيار دعا كنيد.

مرحوم شيخ صدوق در كمال الدين از احمد بن اسحاق از امام عسكري عليه‌‌السَّلام نقل مي‌‌كند كه آن حضرت فرمودند: «وَاللَّهِ لَيَغِيبَنَّ غَيْبَةً لَا يَنْجُو فِيهَا مِنَ التَّهْلُكَةِ إِلَّا مَنْ يُثْبِتُهُ اللَّهُ عَلَي الْقَوْلِ بِإِمَامَتِهِ وَوَفَّقَهُ لِلدُّعَاءِ بِتَعْجِيلِ فَرَجِه»[8]؛ به خدا قسم (حضرت قائم عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف) چنان غيبتي مي‌‌كنند كه كسي از مهلكه (بي ديني و گمراهي) نجات نمي‌‌يابد؛ جز آنان كه خداوند آن‌‌ها را در عقيده به امامتش ثابت قدم داشته و موفق نموده است كه دعا كنند خداوند زودتر او را ظاهر گرداند.

در جامعه، در مساجد و ادارت و صدا و سیما باید دعای برای ظهور فراوان باشد. جامعه قرآنی و جامعه شیعی چنین وظیفه‌‌ای دارد. همین دعای سلامتی امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف که خوانده می‌‌شود «الهم کل ولیک …»، دعای بسیار خوبی است. دعای فرج «إلهی عَظُمَ البَلاء…» بسیار دعای خوبی است. دعای عهد بسیار دعای خوبی است. این دعا‌‌ها باید زیاد خوانده شوند. از حضرت امام جعفر صادق عليه السَّلام روايت شده كه فرمودند: هر كس چهل بامداد اين دعاى عهد را بخواند، از ياوران قائم خواهد بود، و اگر پيش از ظهور آن حضرت بميرد خداوند (هنگام ظهور) او را از قبر بيرون آورد؛ و با هر كلمه اين دعا؛ هزار ثواب به او عطا فرمايد و هزار گناه از نامه عمل او محو كند.[9]

آخرین توصیه های حضرت امام(ه)

دعای عهد بسیار دعای عجیبی است. عروس حضرت امام خمینی رحمه‌‌الله‌‌علیه می‌‌فرماید: یکی از چیزهایی که امام در روزهای آخر به من توصیه می‌‌کردند خواندن دعای عهد بود. ایشان می‏‌‌گفتند: “صبح‌‌ها سعی کن این دعا را بخوانی، چون در سرنوشت دخالت دارد.”[10]

ارتباط با خدا در بیمارستان

امام خمینی رحمه‌‌الله‌‌علیه حتی در موقعی که در بیمارستان بستری بودند، از انس با کتاب مفاتیح الجنان غافل نبودند. پس از رحلت جانگداز ایشان که مفاتیح‌‌شان را از بیمارستان به بیت منتقل می‌‌کردیم، متوجه شدیم امام رحمه‌‌الله‌‌علیه در مفاتیح خود در کنار دعای شریف عهد که آن را یک اربعین می خواندند، تاریخ شروع را هشت شوال نوشته اند.[11] دعای عهد ایشان ترک نمی شد و اینقدر اعتقاد داشتند که این دعا در سرنوشت یک جامعه، شخص و ملت اثر دارد.

تغییر دعای آیت‌‌الله بهاءالدینی

سالهای بسیاری در قنوت آیت الله سیدرضا بهاء الدینی رحمه‌‌الله‌‌علیه آیات نورانی قرآن کریم و دعاهای معصومین علیهم‌‌السَّلام شنیده می‌‌شد، ناگهان نوع کلمات و عبارات ایشان تغییر یافت و در قنوت برای امام عصر عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف دعا کرد. روزی که در این باره از ایشان پرسش شد به یک جمله بسنده کردند: “حضرت پیغام داده‌‌اند در قنوت برای من دعا کنید!”[12]

دعا برای فرج امام زمان علیه‌‌السَّلام برای ما نیز باید به گونه‌‌ای باشد که حداقل در قنوت نمازها گنجانده شود. حداقل دعا این است که گفته شود «اللهم صل علی محمد و آله محمد و عجل فرجهم». این کمترین حد دعا برای ایشان است. اگر انسان بتواند بیشتر دعا کند، بسیار بهتر است.

  1. عشق و علاقه به امام

انسان واقعاً نسبت به امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف مانند عاشق و معشوق باشد. عاشق و معشوق چگونه‌‌اند؟ امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف معشوق ما هستند و باید برای ایشان بمیریم.

عبدالكريم كفاش؛ پيرمرد كفاشي بود كه وجود نازنين بقيه الله عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف هر هفته به مغازه او مي‌‌آمدند. روزي حضرت از او سوال كردند كه اگر يك هفته نيايم چه مي‌‌كني؟ عرضه داشت: آقا قطعاً دق مي‌‌كنم .آقا فرمودند: اگر غير از اين بود نمي‌‌آمدم.

بسیاری از ما، سال‌‌ها از خداوند عمر می‌‌گیرم، اگر امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف را نبینیم، چگونه هستیم؟ آیا به گونه‌‌ای عاشق ایشان هستیم که دق کنیم؟ خوشا به حال کسانی که سرباز واقعی امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف بودند و ایشان را ملاقات می‌‌کردند. حضرت علی علیه‌‌السَّلام در نهج البلاغه می فرمایند: «آهِ آهِ شَوْقاً إِلَى رُؤْيَتِهِم»[13]؛ چقدر دوست دارم او را ببینم. حضرت علی علیه‌‌السَّلام اینگونه مشتاق دیدن امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف بودند. ما نیز باید مشتاق و علاقمند باشیم. خداوند شهدا را رحمت کند، اکثر آن‌‌ها امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف را دیدند و رفتند، منتظران واقعی آن‌‌ها بودند.

ذکر دائم یک شهید

شهیدی بود كه همیشه ذکرش این بود: یابن الزهرا… یا بیا یک نگاهی به من کن … یا به دستت مرا در کفن کن. از بس این شهید به امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف علاقه داشته است. به دوست روحانی خود وصیت می کند اگر من شهید شدم دوست دارم در مجلس ختم من تو سخنرانی کنی. آن روحاني می‌‌گوید ما از جبهه برگشتیم وقتی آمدیم دیدیم عکس شهید را زده‌‌اند. پیش پدر و مادر آمدم گفتم این شهید چنین وصیتی کرده است آيا من مي توانم در مجلس ختم او سخنرانی کنم؟ آنان اجازه دادند. در مجلس سخنرانی کردم بعد گفتم ذکر شهید این بوده است.

یابن الزهرا…یا بیا یک نگاهی به من کن…یا به دستت مرا در کفن کن

وقتی این جمله را گفتم، یک نفر بلند شد و شروع كرد فرياد زدن. وقتي آرام شد گفت: من غسال هستم دیشب آخرهاي شب به من گفتند يكي از شهدا فردا بايد تشييع شود و چون پشت جبهه شهيد شده است بايد او را غسل دهي. وقتی که می خواستم این شهید را کفن کنم دیدم یک شخص بزرگواری وارد شد. گفت: برو بیرون من خودم باید این شهید را کفن کنم. من رفتم. در وسط راه با خود گفتم اين شخص كه بود و چرا مرا بيرون كرد .با عجله برگشتم و ديدم اين شهيد كفن شده و تمام فضای این ساختمان غسال خانه بوی عطر گرفته بود. از ديشب نمي‌‌دانستم رمز اين جريان چه بود و آن آقا كه بود؛ اما حالا فهميدم.[14]

این شهدا برای امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف جان می‌‌دادند و ایشان نیز به سربازان خود عنایت ویژه‌‌ای داشتند و هیچ وقت آن‌‌ها را رها نمی‌‌کند.

  1. اطاعت از نواب عام

در زمان غیبت صغرا نواب خاص وجود داشتند، و خود امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف چهار نفر را به عنوان نائب مشخص کردند. بعد از آن‌‌ها دیگر نواب خاص وجود ندارد و نواب عام داریم. مراجع تقلید و علما نائبان عام هستند. هر کسی یک سری ویژگی‌‌ها داشته باشد، نائب امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف می شود. امام عسکری علیه‌‌السَّلام در روایتی می‌‌فرمایند: «فَأَمَّا مَنْ كَانَ مِنَ الْفُقَهَاءِ صَائِناً لِنَفْسِهِ حَافِظاً لِدِينِهِ مُخَالِفاً عَلَى هَوَاهُ مُطِيعاً لِأَمْرِ مَوْلَاهُ فَلِلْعَوَامِّ أَنْ يُقَلِّدُوهُ»[15]؛ اما هر فقيهى كه خويشتندار و نگاهبان دين خود باشد و با هواى نفْسش بستيزد و مطيع فرمان مولايش باشد، بر عوام است كه از او تقليد كنند.

خود وجود مبارک امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف در روایتی می‌‌فرمایند: «وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ‏ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِيثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِي عَلَيْكُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ»[16]؛ اما وقایعی که رخ خواهد داد و مسائل مستحدثه، پس در مورد آن‌‌ها به راویان احادیث ما رجوع کنید که آنان حجت من بر شما و من حجت خداوند بر آنان هستم. با این بیان، حضرت مهدی عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف فقهاء را به عنوان نوّاب عام خود بر مسلمانان قرار داده‌‌اند. پس اطاعت از مرجع تقلید، اطاعت از امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف است و خود ایشان این موضوع را فرموده‌‌اند. مرجع تقلید وقتی فتوایی می‌‌دهد ما اطاعت می‌‌کنیم و در مقابل آن اجر خواهیم برد، حتی اگر مرجع اشتباه کرده باشد. سال گذشته اتفاقی افتاد که یکی از مراجع عید فطر را اعلام کرد و مرجع دیگر گفت امروز روز آخر ماه رمضان است و روزه آن واجب است. یکی از آن‌‌ها برداشتش از روایات این است که ماه باید با چشم دیده شود و دیگری برداشتش این بوده که با وسیله دیگری هم اگر دیده شود، اشکالی ندارد. ما باید به نظر مرجع خود عمل کنیم. هم ما اجر خواهیم برد و هم مرجع تقلید. مرجع تقلید از روی علم سخن می‌‌گوید. مراجع تقلید کوه علم هستند، اما با این وجود در برخی مسائل احتیاط واجب را بیان می‌‌کنند، یعنی اینکه من نفهمیدم این موضوع چه شد و به مرجع تقلید دیگر رجوع کنید. مرجع تقلید تا یقین نکند، فتوا نمی‌‌دهد. وظیفه ما در مقابل آن‌‌ها اطاعت است. از طرف مقابل امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف مراجع تقلید را کمک می‌‌کند.

بر ماست که نگذاریم شما در خطا واقع شوید

در زمان شیخ مفید، شخصی از روستایی به خدمت ایشان رسید و سوال کرد: زنی حامله فوت کرده و حملش زنده است، آیا باید شکم زن را شکافت و طفل را بیرون آورد و یا به همان حالت او را دفن کنیم؟ شیخ فرمود: با همان حمل، زن را دفن کنید. آن مرد برگشت. ولی متوجه شد، سواری از پشت سر می‌تازد و می‌آید، وقتی نزدیک او رسید، گفت: ای مرد! شیخ مفید می‌گوید: شکم آن زن را بشکافید و طفل را بیرون بیاورید، بعد او را دفن کنید. مرد روستایی همان کار را کرد. پس از مدتی، ماجرای آن سوار را برای شیخ مفید نقل کردند. شیخ فرمودند: من کسی را نفرستاده بودم. معلوم است آن شخص، نماینده حضرت صاحب الزمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف بوده‌اند، حال که ما در احکام شرعی اشتباه می‌کنیم، همان بهتر که دیگر فتوا ندهیم. لذا در خانه خود را بست و بیرون نیامد اما از ناحیه مقدسه حضرت صاحب الزمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف توقیعی برای شیخ صادر شد: “بر شماست فتوا دادن و بر ماست که نگذاریم شما در خطا واقع شوید.” با صدور این توقیع، شیخ مفید بار دیگر به مسند فتوا نشست.[17]

در این دوران انسان باید از نواب اطاعت کند. اطاعت یک چیز عقلی است. خود مرجع تقلید وقتی مریض می‌‌شود، مگر از پزشک اطاعت نمی‌‌کند؟ مگر در ساخت و ساز ساختمان از مهندس اطاعت نمی‌‌کنیم؟ مگر در دوخت لباس از خیاط اطاعت نمی‌‌کنیم؟ حال مرجع تقلید کوه علم است و در مسائل دینی باید به آن‌‌ها رجوع شود. خداوند در قرآن می‌‌فرمایند: «… فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ…»[18]؛ به اهل ذکر رجوع کنید اگر نمی‌‌دانید. تقلید در ذات یک بحث عقلانی است. اگر مردم از نواب اطاعت کنند امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف هم یاری می کند و مردم را تنها نمی گذارد.

ما نمی‌‌گذاریم ایران سقوط کند

یکی از مراجع بزرگ شیعه؛ حضرت آیت الله میرزای نائینی است که به استادالفقهاء و المجتهدین شهرت داشته‌‌اند. ایشان استاد بسیاری از مراجع از جمله آیات عظام، میرزا مهدی اصفهانی، ابوالقاسم خویی، محسن حکیم، علامه طباطبایی، سید جعفر حسینی شاهرودی، سید احمد شهرستانی، میرزا محمود حسینی زنجانی، محمدتقی بهجت، سید عبدالرسول آیتی بهبهانی، سید جمال الدین گلپایگانی، سید محمد حجت کوه کمری، سید محمد هادی میلانی، شیخ محمدتقی آملی، میرزا هاشم آملی و بسیاری دیگر از مراجع و بزرگان بوده‌‌اند. در دوران جنگ جهانی اول و اشغال ایران توسط قوای انگلیس و روس خیلی نگران بودند از این که کشور دوستداران امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف از بین برود و سقوط کند. شبی به امام عصر عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف متوسل می‌‌شود و در خواب می‌‌بیند دیواری است به شکل نقشه ایران که شکست برداشته و خم شده است و در زیر این دیوار تعدادی زن و بچه نشسته‌‌اند و دیوار دارد روی سر آن‌‌ها خراب می‌‌شود. مرحوم نائینی در عالم خواب مشاهده می‌‌کند که حضرت ولی عصر عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف تشریف آوردند و دیوار در حال ریزش را سر جایش قرار دادند و فرمودند: “اینجا (ایران شیعه) خانه ماست، می‌‌شکند، خم می‌‌شود، خطر است ولی ما نمی‌‌گذاریم سقوط کند.”[19]

بعد تعدادی انسان نادان سال 88 در خیابان‌‌ها ریختند و فکر کردند می‌‌توانند کشور را نابود کنند و تحویل آمریکا دهند. این کشور، کشور امام زمان است. نزدیک 300 هزار شهید ندادیم که این فتنه‌‌گران در کشور حکومت کنند. همه چیز این کشور متعلق به امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف است.

سرلشکر صالحی تعریف می‌‌کنند و می‌‌گویند، وقتی که فرمانده ارتش خراسان بودم و بازنشست شدم، در حرم بودم و حضرت آقا بعد از صحبت‌‌های عید نوروز من را دیدند و فرمودند: چه می‌‌کنید؟ من هم گفتم بازنشست شده و خادم امام رضا علیه‌‌السَّلام شده‌‌ام و خود را وقف ایشان کرده‌‌ام. آقا فرمودند: چه خوب. فرصت کردید تهران بیایید، با شما کار دارم. من تهران رفتم و ایشان گفتند می‌‌خواهم که فرمانده کل ارتش را به شما بدهم. گفتم من خادم امام رضا شده‌‌ام. حضرت آقا فرمودند این کشور متعلق به امام رضا علیه‌‌السَّلام و امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف است و همه خادم آن‌‌ها هستیم.

ما فکر نکنیم خادم امام رضا علیه‌‌السَّلام شدن فقط خدمت در حرم ایشان است. همه مسئولین اگر در جامعه خدمت کنند خادم ایشان هستند. این کشور، کشور اهل بیت است و در زمان ظهور این کشور تاثیر گذار خواهد بود. انقلاب اسلامی به برکت امام زمان پیروز شد.

پرچم را به صاحب پرچم می‌‌سپاریم

آیت الله ری شهری از مراجع تقلید و تولیت حرم عبدالعظیم حسنی در کتاب کیمیای محبت؛ خاطراتی از شیخ رجبعلی خیاط؛ به مناسبتی می‌‌فرمایند:

آقای علی محمد بشارتی وزیر پیشین کشور نقل می‌‌کرد که در تابستان سال ۱۳۵۸، هنگامی که مسؤول اطلاعات سپاه بودم، گزارشی داشتیم که: آقای شریعتمداری در مشهد گفته است: “من بالاخره علیه امام رحمه‌‌الله‌‌علیه اعلام جنگ می‌‌کنم”. من خدمت امام رحمه‌‌الله‌‌علیه رسیدم و ضمن ارائه گزارش، خبر مذکور را هم گفتم. ایشان سرش پایین بود و گوش می‌‌داد، این جمله را که گفتم سر بلند کرد و فرمود: “این‌‌ها چه می‌‌گویند، پیروزی ما را خدا تضمین کرده است. ما موفق می‌‌شویم، در اینجا حکومت اسلامی تشکیل می‌‌دهیم و پرچم را به صاحب پرچم می‌‌سپاریم.” پرسیدم: خودتان؟ امام سکوت کردند و جواب ندادند.[20]

این که گفته می شود کشور متعلق به امام زمان است، شوخی نیست.

حضرت بقیه الله عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف نستجیربالله، خلاف می‌‌فرمایند؟!

مرحوم حجت الاسلام سید محمد کوثری رحمه‌‌الله‌‌علیه، روضه خوان مراسم‌‌های امام خمینی نقل می‌‌نمایند: یک روز من در منزل آیت الله فاضل لنکرانی، از استادان حوزه علمیه قم بودم و یکی از فضلای مشهد آنجا بودند. ایشان به نقل از یکی از دوستانشان نقل کردند که در نجف اشرف در خدمت امام بودیم و صحبت از ایران به میان آمد. من گفتم این چه فرمایش‌‌هایی است که در مورد بیرون کردن شاه از ایران می‌‌فرمایید؟ یک مستأجر را نمی‌‌شود از خانه بیرون کرد، آن وقت شما می‌‌خواهید شاه را از مملکت بیرون کنید؟ امام سکوت کردند. من فکر کردم شاید عرض مرا نشنیده‌‌اند. سخنم را تکرار کردم. امام برآشفتند و فرمودند: “فلانی چه می گویی؟ مگر حضرت بقیه الله عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف نستجیربالله، خلاف می‌‌فرمایند؟! شاه باید برود.” همان هم شد و شاه از مملکت بیرون رفت. می‌‌بینم که ایشان چنین پیوندی با حضرت بقیه الله عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف داشتند.[21]

اکنون بعضی‌‌ها ادعای انتظار دارند و ضد انقلاب عمل می‌‌کنند. این دو مورد با هم جمع شدنی نیست، که طرف بگوید من منتظر امام حسین علیه‌‌السَّلام هستم و با مسلم بن عقیل مشکل دارم. این افراد خود را مسخره کرده‌‌اند. این همه شهید و جانباز تقدیم انقلاب شد که این آقایان اینگونه سخن بگویند؟!

  1. ظلم ستیزی

یک انسان منتظر همواره در مقابل ظلم می‌‌ایستد. بسیاری از روایات بیان شده در همین وادی قرار داشت. دولت امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف زمانی که بیاید، تنها دولتی خواهد بود که تمام دنیا را از عدالت پر خواهد کرد، چون ظلم ستیز هستند و در مقابل ظالم می‌‌ایستند و با تمام ظالمین عالم مقابله خواهند کرد. هر کسی با ظلم در افتاد، امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف به او کمک کرد.

داستان جنگ 33 روزه را در نظر بگیرید. نیروهای حزب الله لبنان بسیار با تقوا هستند. شاید از جوانان حزب الله لبنان کسی ندیده باشد. البته کسانی که در دفاع مقدس حضور داشتند، دیده‌‌اند. اینان واقعاً عاشق امام زمان و منتظر ایشان هستند. کتابی نوشته شده به نام کرامت ها و معجزات در نبرد الوعد الصادق، که در این جنگ اتفاق افتاده است. یکی از داستان‌‌های این کتاب اینگونه است:

تکسواری با اسب

این داستان درتلویزیون اسرائیل و درروزنامه هاآرتص صهیونیست‌‌ها منعکس شد وخواننده‌‌ی گرامی می‌‌تواند وارد سایت انگلیسی روزنامه مزبور شده و مطالب بیشتری از این دست را در آنجا پیدا کند. کانال‌‌های تلویزیونی اسرائیل از یکدیگر پیشی می‌‌گرفتند جهت دعوت از سربازان و افسران نخبه تا در استودیو بیایند و میهمان برنامه‌‌ی آنان شوند و از فاجعه‌‌ای که برایشان رخ داد مطلع گردند.

یکی از افسران لشکر «گولانی» که نامش «ایتان آیخنر» و یکی از دستانش قطع شده بود، در برنامه حضور داشت. مجری برنامه از او پرسید چه شد که دستت درجنگ قطع شد؟ او هم پاسخی داد که همگان را به تعجب و شگفتی واداشت.

«ایتان» گفت: جنگ بسیار سختی را تجربه کردیم، درحالی که وارد حومه‌‌ی شهر بنت جبل می‌‌شدیم و تعدادمان هم بسیار زیاد بود، من پشت یک درخت موضع گرفتم تا سربازان لشکر را پوشش دهم و درعین حال با دوربین تفنگم، برخی خانه‌‌ها را زیرنظر داشتم تا هرگونه تحرک و جابجایی نیروهای حزب الله را رصد کنم. این بود که سه تن از رزمنده‌‌های مقاومت اسلامی را دیدم که آرام و آهسته داشتند به سوی ما نفوذ می‌‌کردند تا سربازانمان را غافلگیر کنند. در وهله اول به نظرم آمد که آنان هدف‌‌های بسیار آسانی هستند، لذا همین که خواستم هدف‌‌گیری کنم و به طرف آنان تیراندازی نمایم، ناگهان با مردی سوار بر اسب و شمشیر به دست مواجه شدم که ضربتی به من وارد کرد و از نظر دورشد، من خیلی آشفته و وحشت زده شده بودم!

خانم مجری با شگفتی از او سؤال کرد: واقعاً آن‌‌ها با شمشیر و اسب می‌‌جنگیدند؟! افسر اسرائیلی (ایتان) جواب داد: بله، حتی بعضی ازسربازان به من گزارش دادند تک سواری با اسبی تندرو آن‌‌ها را دنبال می‌‌کرد و آنچنان سریع می‌‌گذشت که نمی‌‌توانستیم او را هدف قرار دهیم.[22]

آن‌‌ها نمی‌‌دانستند که آن سوار بر اسب سفید چه کسی بود و در تلویزیون اسرائیل آن را پخش زنده کردند. کسی که در مبارزه با اسرائیل باشد، مشخص است که امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف آن‌‌ها را کمک خواهد کرد. اگر امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف به آن‌‌ها کمک نرساند، به چه کسی باید کمک کند؟

در 8 سال دفاع مقدس خود ما اوج عنایات امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف موجود است. چون رزمنده‌‌ها عاشق امام زمان بودند.

دلدادگی

شب جمعه، دعای کمیل می خواند. اشک همه را در می‌‌آورد. بلند می‌‌شد. راه می‌‌افتاد توی بیابان؛ پای برهنه روی رمل‌‌ها می‌‌دوید. گریه می‌‌کرد. امام زمان را صدا می‌‌زد. بچه‌‌ها هم دنبالش زار می‌‌زدند. می‌‌افتاد بی‌‌هوش می‌‌شد. هوش که می‌‌آمد، می‌‌خندید. جان می‌‌گرفت. دوباره بلند می‌‌شد. می‌‌دوید ضجه می‌‌زد. یابن الحسن یابن الحسن می‌‌گفت. صبح که می‌‌شد، ندبه می‌‌خواند. بیابان تمامی نداشت. اشک بچه ها هم.[23]

 یابن الحسن گفتن این عزیزان جمهوری اسلامی و این انقلاب را استوار نگه داشته است. حضرت امام خمینی رحمه‌‌الله‌‌علیه در پیام به رزمندگان بعد از عملیات فتح المبین در سال 61 فرمودند: “مبارک باد بر بقیه الله ارواحنا له‌الفداء عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف وجود چنین رزمندگان ارزشمند و مجاهدان فى سبیل الله که آبروى اسلام را حفظ و ملت ایران را روسپید و مجاهدان راه خدا را سرافراز نمودید. ملت بزرگ ایران و فرزندان اسلام به شما سلحشوران افتخار مى‌کنند. آفرین بر شما که میهن خود را بر بال ملائکه‌الله نشاندید و در میان ملل جهان سرافراز نمودید”[24]. امام رحمه‌‌الله‌‌علیه بر امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف به خاطر داشتن چنین فرزندانی تبریک می‌‌گفتند.

گفتم اما باور نکردید

شخصی بود به نام عبدالمطلب اکبری، این بنده خدا زمان جنگ مکانیک بود، در ضمن کر و لال هم بود، یه پسر عموش هم به نام غلام رضا اکبری شهید شده، غلام رضا که شهید شد، عبدالمطلب اومد بغل دست قبر غلام رضا نشست، بعد هی با اون زبون کر و لالی خودش، با ما حرف می‌‌زد، ما هم گفتیم: چی می‌‌گی بابا!؟ محلش نذاشتیم، هر چی سر و صدا کرد هیچ کس محلش نذاشت. دید ما نمی‌‌فهمیم، بغل دست قبر این شهید با انگشتش یه دونه چارچوب قبر کشید، روش نوشت: شهید عبدالمطلب اکبری، بعد به ما نگاه کرد گفت: نگاه کنید! خندید، ما هم خندیدیم، گفتیم شوخیش گرفته، دید همه ما داریم می‌‌خندیم، طفلک هیچی نگفت سرش رو انداخت پایین، یه نگاهی به سنگ قبر کرد با دست، پاکش کرد، سرش رو پایین انداخت و آروم رفت. فرداش هم رفت جبهه. 10 روز بعد جنازه‌‌اش رو دقیقاً آوردند تو همین جایی که با انگشت کشیده بود خاکش کردند. وصیت نامه اش خیلی کوتاه بود، این جوری نوشته بود:

“بسم الله الرحمن الرحیم، یک عمر هر چی گفتم به من خندیدند، یک عمر هر چی می‌‌خواستم به مردم محبت کنم، فکر کردند من آدم نیستم، مسخره‌‌ام کردند، یک عمر هر چی جدی گفتم، شوخی گرفتند، یک عمر کسی رو نداشتم باهاش حرف بزنم، خیلی تنها بودم، یک عمر برای خودم می‌‌چرخیدم، یک عمر … اما مردم! حالا که ما رفتیم بدونید، هر روز با آقام حرف می‌‌زدم، و آقا بهم گفت: تو شهید می‌‌شی. جای قبرم رو هم بهم نشون داد، این رو هم گفتم اما باور نکردید! “[25]

 

لبخند شهادت

محمد تورجی فرمانده گردان یا زهرا سلام‌‌الله‌‌علیها از لشکر امام حسین علیه‌‌السَّلام در عملیات کربلای ده حماسه‌‌ها آفرید. همیشه می‌‌گفت می‌‌خواهم مانند مادرم حضرت زهرا سلام‌‌الله‌‌علیه شهید شوم. خودش گفته بود که به زودی به شهادت می‌‌رسم. حتی محل مزار خود را مشخص کرده بود. تا اینکه در صبح پنجم اردیبهشت 1366 در حالیکه در سنگر فرماندهی بر روی ارتفاعات نشسته بود گلوله خمپاره بر روی سنگر اصابت کرد. چهار فرمانده در جا شهید شدند. محمد که ترکش خمپاره پهلو و بازویش را شکافته بود لبخند عجیبی بر لب داشت. مدتی بعد برادر اسدی معاون گردان که بعدها به قافله شهدا پیوست به خانه محمد آمده بود. می‌‌گفت روز بعد از شهادت محمد او را در خواب دیدم پرسیدم علت لبخند تو در هنگام شهادت چه بود؟ او هم جواب داد کسی که در آغوش امام زمان عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف جان می‌‌دهد باید لبخند بزند.[26]

[1] . بحار الأنوار ، ج52 ، ص122 .

[2] . سوره روم آیه 41 .

[3] . بحارالانوار، ج 51، ص 156، ح 1 .

[4] . شیفتگان حضرت مهدی (عجل الله تعالي فرجه الشريف)، احمد قاضی زاهدی، جلد 1صفحه 155 .

[5] . یوم المیعاد، بحار الأنوارجلد 52 صفحه 131، حدیث۱۳۴ .

[6] كتاب آخرين فرمانده ، اولين سرباز ؛ پژوهش و نگارش :مجيد فولادي صفحه 33

[7] . بحار الأنوار ، ج52 ، ص92 ، ح 7 .

[8] . كمال الدين، ص 384 و بحار الأنوار ، ج52 ، ص25، ح 16 .

[9] . بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏53، ص: 95 .

[10] . ویژه ‏نامه روزنامه اطلاعات  14 / 3 /1369 .

[11] . برداشت هایی از سیره امام خمینی، ج3، ص42 .

[12] . افلاکیان خاک نشین، ص ۱۸ .

[13] . حکمت 147 نهج البلاغه .

[14] . کتاب روایت مقدس، موسسه روایت سیره شهدا، ص ۹۶ به نقل از کتاب میر مهر، سید مسعود پور سیدآقایی، ص ۱۱۷ .

[15] . الإحتجاج على أهل اللجاج، ج‏2، ص: 458 .

[16] . كمال الدين و تمام النعمة، ج‏2، ص: 484 .

[17] . معلم، سید جواد، برکات حضرت ولی عصر(علیه السلام)‌‌، انتشارات تکسوار حجاز، چاپ یازدهم، 1383، ص216 .

[18] . سوره نحل آیه 43 .

[19] . ملاقات با امام عصر عجل‌‌الله‌‌تعالی‌‌فرجه‌‌الشریف صفحه ۱۳۷ .

[20] . کیمیای محبت، صفحه، 67 .

[21] . کرامات امام خمینی ص۴۹ و برداشت هایی از سیره امام خمینی(ره)؛ ج ۳، ص ۱۵۷ .

[22] . کتاب معجزات و کرامات نبرد الوعد الصادق ؛ دکتر سید عبدالستار، ص 32 .

[23] . یادگاران، جلد هشت کتاب شهید ردانی پور، ص 60 .

[24] . پیام به رزمندگان 2/1/1361 .

[25] . کتاب وصال ص 57 به نقل از حجت الاسلام انجوی نژاد .

[26] . کتاب وصال ص 78 .