بسم الله الرحمن الرحیم
تفسیر صفحه ۴۱۳ قرآن کریم
دانشگاه فردوسی مشهد
آیات 20 تا 28 سوره لقمان صفحه 413
در آیه 22 خداوند میفرمایند «وَمَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ…» هر کس خودش را تسلیم خدا کند در حالیکه نیکوکار باشد «…فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَی…» به دستگیرهی محکم الهی چنگ زده است.
«… عُرْوَةِ الْوُثْقَی…» یعنی جایی که دست انسان محکم نگه داشته میشود، در روایت داریم که عُرْوَةِ الْوُثْقَی اهل بیت هستند.
خداوند میفرمایند کسانی که دو ویژگی 1- خدا محوری 2- انسان دوستی را داشته باشند به آن دستگیرهی محکم چنگ زدهاند، تمام دین بر همین دو محور پایه گذاری شده است؛
علاوه بر انسان دوستی باید حیوان دوستی را هم داشت، حضرت علی علیه السلام به شخصِ دریافت کننده زکات فرمودند: چون حيواناتِ زكات را گرفتی، ميان مادر و نوزادش جدايى نيفكن و آنها را از مسیرِ سنگلاخی نیاور از مسیری که بتوانند بِچَرند و آبِ خوبی داشته باشد بیاور، همیشه سوارِ یک حیوان نباش اگر خواستی با کسی صحبت کنی از مَرکَب پایین بیا.
[1]؛ همهی دین خدمت به خلق نیست اما بخش عمدهی آن خدمت به خلق است؛ کسی که خدا محور نبود انسان دوستیاش ارزش پیدا نمیکند، اصل انفاق برطرف کردن نیازِ مستضعف نیست بلکه اصل انفاق دل کَندن از وابستگیهاست، آیهای که رابطه با اهل بیت نازل شده « وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ…»
[2] با وجود اینکه دوست داشتند ببخشیدند اصل انفاق خالی کردن انباریِ دل است نه خالی کردن انباری خانه.
[1] نامه 25 نهج البلاغه
[2] آیه 8 سوره انسان