بسم الله الرحمن الرحیم
تفسیر صفحه ۴۰۹ قرآن کریم
دانشگاه فردوسی مشهد
آیات ۴۲ تا ۵۰ سوره روم صفحه ۴۰۹
در آیه ۴۴ خداوند میفرمایند «مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ…» هر کس کافر شود کفرش به زیان خودش است «…وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِأَنْفُسِهِمْ…» هر کس کار خوب انجام دهد به نفع خودش است؛
نکته: کار بد و کار خوب مستقیما به خود انسان برمیگردد، کسی که رذایل اخلاقی دارد خودش را از بین میبرد به عنوان مثال شخصی که حسادت دارد این شخص اول خودش بعد بقیه را نابود میکند،
حضرت علی علیه السلام میفرمایند حسود از چاقی دیگران لاغر میشود در نهج البلاغه میفرمایند حسود چه زود به سمت قبر حرکت میکند، روایت داریم که متکبر رفیق ندارد و توفیق پیدا نمیکند و در کارهایش مشکل پیدا میکند، به خاطر تکبر توفیق از انسان گرفته میشود؛
توفیق یعنی انسان در انجام یک عملی موفق میشود یا اینکه مثلا یک سوالی در ذهن شماست شب مسجد میروید و میبینید سوالاتان را جواب دادند، نکته: خداوند میفرمایند «مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِأَنْفُسِهِمْ…» هر کس کافر شود بر ضد خودش است اما خداوند نمیفرمایند هر کس ایمان داشته باشد به نفع اوست میفرمایند هر کس عمل صالح انجام دهد؛ لازم نیست کُفر در مرتبهی عمل قرار بگیرد کفر اعتقادی است همین که انسان کافر شد عملی هم انجام ندهد جهنمی است ممکن است کسی تکبر، حسد و دروغ نداشته باشد ولی کافر باشد، اما ایمانِ به تنهایی فایده ندارد.
خداوند در قرآن میفرمایند «…آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ…» ایمان و عمل صالح یعنی گام اول داشتن ایمان است، ایمان به عمل نیاز دارد برای همین در دین دو اصل وجود دارد ۱- اصول عقاید که عملی نیست و اعتقادی است ۲- فروع دین که عملی است؛ اصول بحثِ تحقیقی است فروع بحثِ تقلیدی است هم اصول و هم فروع واجب است اصل بی فرع و فرع بی اصل فایدهای ندارد؛ خداوند میفرمایند « لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْ فَضْلِهِ…» اگر هم عملِ صالحی انجام دهد ما از فضلمان به او عنایت کردیم.