تفسیر یک آیه از جزء ۲۴ – سوره زمر آیه ۵۳

تفسیر یک آیه از جزء ۲۴ – سوره زمر آیه ۵۳

خداوند در این آیه با نهایت رحمت با بنده برخورد می کند. خداوند دنبال بهانه می گردد تا انسانها را به بهشت ببرد، اگر غیر از این بود، شب قدر نمی گذاشت، عرفه نمی گذاشت، و یا اصلا توبه را نمی گذاشت.

فايل صوتي : دانلود صوت

تفسیر یک آیه از جزء ۲۴ – سوره زمر آیه ۵۳

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

 

حضرت علی (علیه السلام):

مٰا فِی القُرآنِ آیةُ اٙوْسَعْ مِن «قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ»

در قرآن  آیه ای وسیع تر از این آیه نیست.

(پیامبر بگو:) ای بندگان من که اسراف کردید به خودتان (هرگناهی انجام دادید) از رحمت خدا ناامید نشوید، همانا خدا همه گناهان را می آمرزد. همانا خدا بسیار مهربان و بسیار آمرزنده است.

 

نکات:

 

خداوند در این آیه با نهایت رحمت با بنده برخورد می کند.

 

۱. عبادی: تعبیر بسیار نرم و لطیفی است (ای بنده های من) خدا بنده را به خودش متصل می کند.

 

۲. اٙسْرَفوا: یعنی در گناه کردن اسراف کردید، نگفته ظلم کردید. این هم نهایت مهربانی است.

 

۳. عَلیٰ اَنْفُسِهِمْ: یعنی خودت ضرر کردی و اذیت شدی به خاطر گناهانت.

 

۴. لاٰ تَقْنَطوا مِنْ رَحْمَةِ اللّه: ناامید نشوید از رحمت من. (برای تأکید بیشتر رحمت را آورده است)

 

۵. إِنَّ اَللّه: قطعا خدا (الله به جای ضمیر آمده است) برای تأکید بیشتر.

 

۶. یَغفِرُ الذُّنوبَ جَمیعاً:

الذنوب: یعنی همه ی گناهان.

جمیعاً: باز برای تأکید بیشتر برای همه گناهان.

 

۷. غَفورٌ رَحیمٌ: یعنی زیادی می بخشم و با مهربانی می بخشم.

(غفور و رحیم، از مهمترین صفات بخشش است)

 

با این آیه، دیگر جایی برای ناامید شدن از رحمت خدا باقی نمی ماند.

 

لاٰ یَیْئَسُ مِنْ رَحْمَةِ اللّه اِلّا الْقَوْمِ الْکٰفِرون: ناامید نمی شود از رحمت خدا مگر کافران.

 

چقدر افراد بودند که بدترین گناهان را کرده اند، ولی الان در بهترین جای بهشت اند. چون توبه ی واقعی کرده بودند مانند «حُر»…

 

شعوانه از زنان پرچمدار بوده است. او به واسطه کارش ثروت عجیبی بدست آورده بود و خدم و حشمی داشت. روزی از کوچه ای رد می شد، صدای گریه ای شنید. شعوانه یکی از خدمتکارانش را فرستاد.او رفت ولی نیامد. دومی را فرستاد….

 

خداوند دنبال بهانه می گردد تا انسانها را به بهشت ببرد، اگر غیر از این بود، شب قدر نمی گذاشت، عرفه نمی گذاشت، و یا اصلا توبه را نمی گذاشت.

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*