غیبت

غیبت

یکی از شاگران مرتکب غیبتی شده بود، امام خمینی(ره) با ناراحتی جلسه درس را تعطیل کردند.

روزی امام به جلسه‌ی درس تشریف آوردند و به قدری ناراحت بودند که‏‎ ‎‏نفس‌های تندی می‌زدند. آن روز درس ندادند و به جای درس، نصیحت تندی‏‎ ‎‏کردند و رفتند و تب مالت ایشان عود کرد و سه روز نیامدند؛ چون شنیده بودند که‏‎ ‎‏یکی از شاگردان ایشان، درباره‌ی یکی از مراجع، غیبت کرده بود.[۱]

[۱]  .  پابه‌پای آفتاب، ج ۴ ، ص ۱۵۹٫

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*