چه کسانی دفاع مقدس را غیر عقلانی و غیر مدبرانه می خواندند؟

چه کسانی دفاع مقدس را غیر عقلانی و غیر مدبرانه می خواندند؟

پاسخ به یک شبه

(( برای دریافت تصاویر باکیفیت بر روی آن کلیک نمایید ))

 

پرسش اساسی پیرامون بیانات اخیر رهبری آنکه، چه کسانی در دوران جنگ تحمیلی، دفاع مقدس را زیر سؤال بردند و غیرعقلانی نامیدند؟!

پاسخ به این پرسش بنیادین، در رازگشایی از بیانات حکیمانه مقام معظم، بسیار راهگشاست. در این یادداشت به اختصار به ۵ طائفه از مخالفان دفاع مقدس می‌پردازیم:


نهضت آزادی
نهضتی ها از جمله مخالفان نشان‌دار دفاع مقدس بودند که در کوران جنگ تمام عیار تحمیلی، به جای نقش‌آفرینی در عرصه جهاد و شهادت، مدام به نق‌زدن و کارشکنی و تخطئه و تشکیک روی آورده بودند و تلاش داشتند، از روحانیت و رهبری و انقلاب اسلامی به دلیل قطع رابطه با شیطان بزرگ (که استعفا و حذف آنان از رأس هرم قدرت سیاسی را به دنبال داشت) انتقام بگیرند.
نامه‌ها و بیانیه‌های زهرآگین بازرگان و یارانش، بهترین سند برای اثبات مدعاست. این‌ها همان کسانی بودند که در ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی، در اقدامی خیانت‌بار، قصد داشتند انقلاب اسلامی را خلع سلاح کنند که البته با روشنگری آیت‌الله خامنه‌ای، ناکام ماندند.
آنان با سوءاستفاده از برخی رجال حوزوی منتقد انقلاب، برخی اظهارنظرهای خاص آنان را در رسانه‌های خود از جمله میزان، به طور گسترده بازنشر کردند. نهضت آزادی پرچمدار تشکیک در دفاع مقدس در میان جریان های سیاسی ایران بود.

انجمن حجتیه
به موازات سمپاشی ضدانقلاب خارج‌نشین و طعنه‌های گاه و بی‌گاه سیاسیون زاویه‌دار داخلی، انجمن حجتیه تشکیلاتی بود که پرچمدار مخالفت با جنگ تحمیلی در دل محافل مذهبی بود. مخالفت‌های این طیف که ابتدای نهضت امام تا پیروزی نیز برقرار بود، در منشور روحانیت، جگرسوز تر از گلوله دشمن تعبیر شده است.
دامن‌زدن به گفتمان معاندین در پوشش ادبیات مذهبی و ژست دینی، خیانتی فراموش ناشدنی است.

جریان منتظری
اظهارات گاه و بی‌گاه منتظری و خصوصا سخنان رادیکال او در ۲۲بهمن ۶۷، از نظر قدرت تخریب ارزش‌های دفاع مقدس، قابل مقایسه با هیچ جریان دیگری نبود؛ سوابق مبارزاتی، منصب قائم مقامی و مرجعیت دینی او(که به برکت انقلاب اسلامی، رونق گرفته بود) انتشار گسترده سخنانش را به دنبال داشت.
منشور روحانیت امام خمینی در ۵اسفند۶۷ در حقیقت پاسخ به سخنان ضدجنگ منتظری بود و ایضا یکی از عوامل اصلی در نگارش نامه ۱/۶(که منتج به استعفای منتظری شد) نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است.
اعضا و سمپات‌های نهضت آزادی، سازمان منافقین و حجتیه، همزمان با سوءاستفاده از نفوذپذیری منتظری، سهم مهمی در بیان مواضع رادیکال آقای منتظری داشتند. سخنانی که خون به دل امام، رزمندگان و خانواده های شهدا کرد.

مجمع عقلا
جمعی از نمایندگان مجلس و در رأس آنان حسن روحانی، محفلی را با انگاره های ضدجنگ در دل مجلس تشکیل داده بودند که در نهایت با تشر شدید امام منحل شد! (شرحش را در راز قطعنامه بخوانید)

سکولارهای حوزوی
در شرایطی که شهید صدر و آیت‌الله خوئی، در شرایط خفقان عراق، به حمایت از انقلاب اسلامی پرداختند، برخی سکولارهای حوزوی بلندگوی bbc و صدام و منافقین شدند؛ از شیخ علی تهرانی و گنجه ای تا تشیع لندنی و دنباله های داخلی ارتجاع نجف، به سمپاشی علیه جنگ پرداختند.

 

 

 

 

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*